feb 2017 07

Kok Korpershoek heeft het logo gemaakt wat enorm lang het gezicht is geweest van het Dijkpop Festival. Het mooie is dat Kok nooit het festival heeft bezocht en maar een half jaar in Andijk heeft gewoond. Mooie prestatie van Kok dat hij in zo’n korte tijd veel heeft betekend voor het festival. Na enig speurwerk traceerde we Kok via Linkedin, nog steeds wonend en werkend in Amsterdam en vroegen we hem zijn verhaal over het logo te doen.

Najaar 1985 ben ik naar Andijk verhuisd, in het laatste jaar VWO op de RSG Westfriesland in Hoorn. Ik was toen 18 jaar.

Ik wilde heel erg graag grafisch ontwerper worden en op de Rietveld Academie toegelaten worden. Ik kreeg advies van mensen die er verstand van hadden om vooral veel te oefenen voor een echte opdrachtgever.

“Een logo dat 28 jaar
stand gehouden heeft”

Zogezegd, zogedaan. Ik ging naar jongerenvereniging Exit, om behalve de biertjes en de gezelligheid, ook mijn diensten als ontwerper aan te bieden. Alles werd daar mogelijk gemaakt door vrijwilligers, dus daar werd gretig gebruik van gemaakt. En ik vond het super leuk om te doen!

Vanaf dat moment tot aan de zomer van 1986 ontwierp ik elke week een affiche voor de vrijdagavond evenementen in Sarto van Exit. Denk aan een DJ-wedstrijd, een klaverjas avond, optredens van bandjes etc. Allemaal met de hand getekend, geknipt en geplakt (er was nog geen computer) en met een kopieerapparaat verveelvoudigd en dan door het hele dorp opgehangen.

Ergens in die periode ben ik ook gevraagd door Exit (?), of de mensen rondom Exit om een logo en affiche voor Dijkpop te ontwerpen. Het logo werd ook met de hand getekend en met oost-indische inkt en/of zwarte verf uitgevoerd.

Dijkpop, Logo, Andijk, Authentiek, Festival

De reden waarom het logo eruit zag zoals het geworden is heeft denk ik vooral met gebruikte techniek te maken (handgetekend, geschilderd, geen computer) en dat het een rauw, rebels effect moest hebben.

Ik ben zelf nooit op Dijkpop geweest. Tijdens de 1986 editie was ik op fietsvakantie naar Parijs en daarna verhuisde ik voor de studie (want YES, aangenomen op de Rietveld) naar Amsterdam en kwam nog maar sporadisch in Andijk.

jan 2015 21

Het Dijkpop Festival heeft een rijke historie. Met 33 edities is het festival in Andijk het langstlopende festival in de regio. Onlangs verscheen het Dijkpop Festival Jubileum Boek ter ere van de 30e editie. Vol met verhalen, anekdotes en rijk aan beeldmateriaal vanaf de eerste editie in 1984 tot aan de 30e editie in 2013. Onderstaand een artikel uit het boek over Douwe Bob, de singer songwriter die op het Dijkpop Festival van 2013 stond. Het boek is te bestellen onder het kopje ‘Dijkpop Boek’.

 

Als hij had geweten dat er foto’s werden gemaakt, had hij wel iets anders aangetrokken. Maar Douwe Bob Posthuma gaat toch gewillig liggen op het dak van dé Dijkpopbus, die in 2013 ter promotie diende. “Ik kom graag weer naar Andijk, ik hou van jullie.

De foto’s in, op en bij het Volkswagenbusje werden gemaakt ter illustratie van een interview in het Noordhollands Dagblad, dat Douwe Bob gaf omdat hij naar Andijk zou komen. Een half jaartje later laat hij weten graag nog een keer naar Dijkpop te komen, dat als een warm bad aanvoelde.

Kok
“Die zomer hebben we ontzettend veel festivals bezocht, dus het is soms lastig om ze uit elkaar te houden. Maar Dijkpop herinner ik me nog heel goed. Zoals dat busje, wat een goed idee! Dat moet zoveel mensen opgevallen zijn. Wat me van die dag vooral bijgebleven is, is dat het allemaal zo goed geregeld was. En het eten was erg lekker. Complimenten voor de kok.”

Stug
Douwe Bob won in 2012 de titel ‘Beste Singer Songwriter van Nederland’. We werden met z’n allen verliefd op zijn muziek, die dromerige blik en zijn bijzondere kledingstijl. Andijk mocht kennis met hem maken bij een middagoptreden, de geboren Amsterdammer heeft er goede herinneringen aan. “Het was supertof, die gig ging lekker. Het was in de middag en de zon scheen, heerlijk. In de zomer is eigenlijk alles leuk. Het maakt mij niet uit of ik ’s middags of ’s avonds optreed. ’s Avonds zit er natuurlijk meer drank in de man bij het publiek en is de sfeer wat feestelijker, maar ’s middags kun je iets ingetogener nummers spelen en geniet het publiek daar van. Dat West-Friezen maar stug zouden zijn heb ik niks van gemerkt. Er is echt geen verschil met bijvoorbeeld Amsterdammers.

We zijn allemaal Nederlanders en ik speel voor iedereen even graag. Ik kom graag weer terug naar Andijk, ik hou van jullie!”

Beste Singer Songwriter komt graag terug naar Andijk

Beste Singer Songwriter komt graag terug naar Andijk (foto: Marcel Rob)